Bewust ben ik me er in ieder geval wel van. Als ik toch weer meer eet dan mijn maag eigenlijk vraagt, ben ik me daar (akelig) bewust van. Ik wil niet stoppen met eten: het is te lekker, het vervult iets. Daarna heb ik spijt. Niet omdat ik teveel calorieën heb genomen: daar ben ik wel van genezen. Maar gewoon omdat ik me te vol voel. Dat geeft ook een onrust. Vreemd genoeg verwacht ik die onrust weer weg te kunnen nemen met nog iets eten…iets kleins. Dat ben ik me allemaal bewust. Waar zit de knop om te stoppen op het moment dát ik het me dan inderdaad bewust ben?? Ik lees in het boek dat dit vaak oude ingesleten patronen zijn. Een voorbeeld wordt aangehaald van het snel je bord leeg willen eten omdat anders een ander je eten opeet. Dat herken ik niet zo uit mijn verleden. Wel dat ik altijd de urg heb iets lekkers snel op te eten, zodat ik er nog meer van kan eten. Waar komt dat dan vandaan? Dit vraagt om soul-searching: meditatie! Op de een of andere manier is mediteren weer uit mijn leven geslopen. Daar ben ik het eigenlijk niet mee eens: ik wil het weer terug! Tijd voor actie. Meditatie moet weer onderdeel worden, zodat ik mijn geest kan afstropen naar oud gedrag dat me nu in de weg zit.

Op internet een YouTube filmpje gevonden van Jan Chozen Bays (http://www.youtube.com/user/greatvowvideos#p/u/6/tmtNPGZYWOI). Ze zegt dat het niet genoeg is om te lezen over mindful eten. Dat je het ook echt moet beleven van binnenuit. Dat wil ik ook graag! Hoe ga ik dat aanpakken?

In het filmpje zegt ze dat in haar workshop/retraite iemand wanhopig uitriep: ik wou dat eten geen probleem meer was in mijn leven! Het heeft mijn hele leven al opgeslokt! Daar herken ik me wel in. Verhelderend is het antwoord: Iedereen heeft problemen. Dat is het gevolg van leven in de dualiteit. Het is jouw les. Is het niet het eten, dan is het wel iets anders. Wees niet bang: je leven, jij, hoeft niet perfect te zijn. Imperfection is beauty. Wauw…. Daar kan ik weer even op teren.

Mijn acties voor de komende tijd: de meditatie en de oefeningen uit het boek inplannen in mijn agenda en DOEN!

Na de vakantie was het plan om weer volop terug te gaan naar het sporten niet meteen haalbaar: er lag een enorme baal met werk. En om mijn mentale rust enigszins te behouden (omdat die anders ook mijn mindfulness zwaar in de weg gaat zitten en veel fysieke onrust creëert), heb ik besloten het sporten nog met één week uit te stellen.
Vorige week was het dus zover: full swing ben ik aan het sporten geslagen. Ingepland in de agenda, zodat er geen andere afspraken “per ongeluk” op mijn sport moment worden gepland. En dat is dan eigenlijk nooit door iemand anders, maar door mezelf…;-). Ik ben opnieuw gestart met mijn hardloop-training. Drie keer in de week vind je mij smorgens bij het rondje om de molen (weer eens wat anders dan een rondje om de kerk). En één keer in de week doe ik me tegoed aan Zumba bewegingen op heerlijke meeslepende latijnse meezingers en -swingers. Van top tot teen bezweet. En ik merk meteen effect: mijn conditie gaat accuut vooruit. Ik voel me goed, zelfverzekerd (ja zelfs al na een paar keer sporten). En ik ben trots op mezelf dat ik zo goed voor mijn lichaam zorg. Er komt daadwerkelijk beweging in, zowel fysiek en mentaal. De energie stroomt door mijn lijf, ik ben smiddags minder moe. Ik moet zeggen dat het nieuwe programma op de TV “Obese” ook helpt om mij te inspireren en motiveren. Als zij het kunnen, dan moet ik het ZEKER kunnen! En ik kan het, zo merk ik elke keer weer. Maar vooral: ik doe het graag! Ben zelfs afgelopen zondag met mijn jongste dochter aan het rennen geweest. Tijdens het rennen met haar praten (ik hijgend, zij niet). Ik weet dat met 6 weken ik het rondje volledig kan rennen: da’s een heerlijk vooruitzicht!

Mijn bronchitus is weg: wat een wereld van verschil maakt dat met het rennen zeg! De enige fysieke tegenvaller op dit moment is, dat ik smorgens met hoofdpijn wakker wordt. Zo aan de achterkant van mijn hoofd, richting nek. Ik denk dat het mijn kussen is: donderdag maar ff naar onze Chiropractor. Zit vast een werveltje niet op zijn plek.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik me de laatste dagen behoorlijk onrustig voel en dat “wegeet” met snoepjes. Blijkbaar heb ik iets weg te kauwen. De gewone maaltijden gaan prima, hoewel ik niet altijd eet als ik honger heb, maar gewoon omdat het tijd is: da’s een punt van aandacht. Maar tussendoor voel ik de onrust. Ik heb het vandaag ook, de hele ochtend al. Ik geef er niet aan toe, maar wat ik eigenlijk zou moeten doen is even een moment voor mezelf nemen en erachter komen wat me nou zo onrustig maakt. Ik gun me er geen tijd voor… too much to do! Dat is ook zeker een punt waar ik meer werk van moet maken.

Deze week gaan we de cursus Mindful Eten verder uitwerken. De cursus start in januari van het nieuwe jaar. Ik ben zo blij dat we eindelijk deze cursus kunnen gaan aanbieden! Ik hoop op veel deelnemers, want dit is echt de enige manier om bewust gezond te leven als je al jaren van het ene in het andere dieet rolt…. net als ik…. Zelfheling met ondersteuning noemen we dat!

Maar als ik goed naar mijn lichaam luister, dan zegt het: ga even liggen, rust even uit. Geen tijd! Gil ik in mijn hoofd tegen mezelf. En terwijl ik mezelf die rust niet gun, voel ik de onrust in mijn lijf schieten. Ik kijk op de klok. 11 uur pas. nog lang geen tijd om te lunchen. Balen, want ik heb wel zin in iets. Hoewel, als ik inzoom op mijn binnenste, even voel in mijn maag, dan is er eigenlijk niets dat zou kunnen voldoen. Ik heb nog helemaal geen honger! Ook balen. Want het is zo fijn om iets in je mond te hebben. Alsof de onrust dan tijdelijk naar je mond verhuisd. Ik weet dat mindful eten ten eerste niet naar de klok kijkt, maar luistert naar de maag en/of naar andere “honger hebbende” onderdelen. En dat je vervolgens probeert te ontrafelen hoe je die honger (die vaak niets met eten te maken heeft) kunt stillen. Ik weet hoe ik mijn honger kan stillen….door even te rusten. Maar toch doe ik het niet. Oude gewoonten staan me in de weg. Uiteindelijk toch een broodje met pure hagel genomen, na een half uur uitstel. Dan onderweg naar YurtLife: de nieuwe wasmachine komt eraan. Als ik weer thuis kom, liggen mijn vriend en mijn stiefzoontje allebei op de bank te slapen. Belachelijk, denk ik. Maar eigenlijk ben ik jaloers. Dat zij doen wat ik eigenlijk ook zou moeten doen!

Nu zo aan het einde van de dag voel ik mijn nek zeer doen na veel computer werk. Wel tussendoor ook andere dingen gedaan, maar toch. Mijn lichaam roept alweer. Overruled, gilt mijn hoofd. Nog even en dan gaan we avondeten. Mijn maag begint langzaam aan het echte hongergevoel aan te geven. Mijn vriend heeft boodschappen gedaan en ik mocht aangeven wat ik wilde eten. Mijn maag heeft gekozen voor verse tortellini met noten en kaas vulling, een kaassaus en verse champignons. Stapje voor stapje de goeie richting op. Mijn volgende stap gaat zijn om me meer te verdiepen in de voedingswaarde (en dan bedoel ik niet het aantal calorieën!) van voedsel. Wat vult nou echt? Wat is mijn lichaam vergeten dat goed is voor me? Wordt vervolgd!

De herfst is ook het seizoen van de pompoenen. Hierbij geeft yurtlife een heerlijk recept. Deze soep is  makkelijk en snel voor te bereiden. Binnen 20 minuten is uw soep al klaar om te serveren. Genoeg voor 4 tot 6 personen.  Met een lepel griekse yoghurt of een lepel kwark kan de verwarmende soep wat worden verkoeld. Het is zonder veel moeite klaar te maken en kan gepresenteerd worden met een schaal broodjes of dik gesneden boterhammen. Heerlijk om bij thuiskomst na een boswandeling te eten!

Ingrediënten

•2 kg pompoen

•4 kopjes kipbouillon

•2 kopjes melk

•½ theelepel peper

•2 pittige pepertjes

•3 teentjes knoflook

•zout en koriander

•1 soeplepel komijn

•2 soeplepels olijfolie

Bereidingswijze

1.Pompoen in kleine stukjes snijden, melk en kipbouillon toevoegen en ongeveer 20 minuten laten koken, of totdat de pompoen zacht is geworden.

2.Het mengsel mixen in een mixer en peper toevoegen.

3.De pepertjes in kleine stukjes snijden en in heet water dompelen.

4.Knoflook, zout, komijn en de stukjes pepertjes mengen en mixen.

5.Olijfolie en koriander aan het mengsel toevoegen.

6.Het mengsel aan de soep toevoegen ( volgens uw smaak, let op proef tussen door uw soep of hij niet te heet is.) of apart serveren.

7. Hak wat verse koriander er garneer hiermee uw soep.

We bereiden ons voor op de winter en ons lichaam heeft behoefte aan andere voeding dan wanneer het buiten licht en warm is. De herfst is ook verbonden met eetbare paddenstoelen zoals champignons, en met notensoorten zoals kastanjes die buiten in het bos kunnen vinden.

Nog niet zo lang geleden was voedsel een sterk seizoensgebonden product. Het werd bij de winkels aangeboden in het seizoen van oogst of vangst en de mensen kochten het ook alleen maar in deze periode. Het was niet, zoals dat tegenwoordig het geval is, gebruikelijk dat verse producten het hele jaar door verkrijgbaar waren.

De groenten en fruit van het seizoen zijn onder andere: aardappelen, andijvie, boerenkool, champignons, cranberry’s, goudreinetten, pompoen, rode kool, stoofpeertjes, uien, wortelen en zuurkool. Veel vis, schaal- en schelpdieren zijn in deze tijd van het jaar op hun best. Het komt omdat de dieren in het voorjaar teveel energie stoppen in hun voortplanting en de zomer vervolgens wordt gebruikt om aan te sterken. In de herfst bereiken ze dan als het ware een piek in groei en zijn ze eigenlijk het volst van smaak.

Tijdens de Steentjesmarkt deelden we bij onze YurtLife marktkraam een heerlijk avocado hapje uit. Onze diëtiste/voedingsdeskundige Kristel had dit hapje gemaakt van avocado, waar de vijf smaken van de tong in verwerkt zaten: zout, zoet, bitter en zuur en umani. De meeste mensen vonden het lekker, een aantal niet. De bedoeling van dit hapje was om je bewust te maken van deze vijf smaken. Veel bewerkte producten uit de supermarkt hebben vlakke smaken en zijn de zoete smaak of zoute oververtegenwoordigd, denk aan bijvoorbeeld de zoute chips, waarvan je blijft dooreten wanneer je eenmaal bent begonnen. Wanneer alle smaken in balans zijn verwerkt in je gerecht kan het je helpen om sneller een verzadigd oftewel een “vol gevoel” te hebben.

Of we te veel of te weinig eten heeft in belangrijke mate met verzadiging te maken. Wanneer we vol zitten, en hier ook naar kunnen luisteren, stoppen we met eten. De voedingsdeskundige kan helpen om deze signalen sneller te ervaren/ te herkennen en hier ook naar te luisteren.

Naast de smaak van voeding heeft hoeveel tijd je aan je eten besteedt ook te maken met hoe vol je ergens van zit. Uit een onderzoekje is gebleken dat het 20 minuten duurt om 500 gram appel te eten, om diezelfde hoeveelheid appelmoes te eten is 6 minuten nodig en in vloeibare vorm maar 1,5 minuut. De appeleters bleken meer verzadigd dan de appelmoeseters, die op hun beurt meer verzadigd waren dan de sapdrinkers. De tijd dat de zintuigen in contact zijn met het product is dus van belang voor het verzadigingsgevoel. De diëtist bij Yurtlife geeft je alvast wat tips hoe jij langzamer kunt eten:

Proef goed, je zult merken dat de smaak na een tijdje verandert, daardoor neemt de drang om meer te eten vanzelf af.

kauw goed. Concentreer je op wat er gebeurt in je mond als je kauwt. Probeer te omschrijven wat je proeft en voelt dan dwing je jezelf langzaam te eten. Je kunt ook het aantal keren dat je kauwt een tijdje tellen.

Snijd of mix je voedsel niet te fijn, want voedsel dat je moet kauwen stimuleert langzamer eten.

Pauzeer tussen de happen, bijvoorbeeld door je bestek even neer te leggen

De Azteken noemden haar ahuacatl ofwel boter uit het bos. Die boter lijkt vreemd bij een vrucht, maar het klopt wel degelijk: de avocado is namelijk een van de weinige vruchten die vet bevat. Maar het vet in de avocado is wel het goede onverzadigde vet. Deze vetten werken cholesterol verlagend. Verder bevat de avocado veel vitamines B, vitamine E, ijzer, calcium en kalium. Avocado’s zijn erg voedzaam en hebben allerlei gunstige eigenschappen voor je uiterlijk en je gezondheid. Bijvoorbeeld de vitamine E is goed voor je huid. De avocado heeft ook een gunstige invloed op de insulineproductie. Door zijn werking loopt men minder gevaar om suikerziekte te krijgen. Avocado speelt een grote rol bij het voeden van de zenuwcellen en de hersenen. Ook als je gewicht wil kwijtraken is avocado een geschikt product.

De lekkerste avocado’s zijn niet te rijp en ook weer niet te overrijp.  Om te weten of de vrucht rijp is kun je zachtjes op de schil drukken rond de steelaanzet. Een rijpe avocado voelt zacht aan. Wanneer deze overrijp is dan ontstaat er lucht rond de vrucht en zitten er draden en donkere stukken in de vrucht.

 Omdat avocado’s niet altijd voorhanden zijn, kun je op safe spelen door ze ruim van te voren aan te schaffen. Thuis kunnen de onrijpe vruchten dan zacht worden. De koelkast vertraagt het rijpingsproces, en in een zak met een banaan kan dit proces worden versneld! Avocado’s worden snel bruin nadat je ze hebt geschild, om ze mooi groen te houden kun je ze snel blancheren of het vruchtvlees besprenkelen met met wat citroensap.

Je kunt in de keuken veel doen met een avocado Het vruchtvlees kan gebruikt worden als voorgerecht besprenkeld met citroensap en bestrooid met wat zout en peper. Maar het kan ook dienen als beleg op brood, vermengd met kruiden zoals peper, knoflook, limoensap, zout en peper ook wel een Guacamole genoemd. Het is ook erg lekker als een dipsaus bij bijvoorbeeld dorito’s, maar als bijgerecht kan bijna elk Mexicaans gerecht met Guacamole worden aangevuld, bijvoorbeeld als garnering bij de chili con carne.

Je kun de avocado ook met zoette producten combineren door er een shake van te maken. Je kunt deze shake maken door ¼ liter melk te pureren met een halve avocado. Voeg hier nog 1 à 2 lepels honing toe voor de smaak. Het lijkt verdacht veel op slagroom, maar dan de groene variant!

Tijdens de Steentjesmarkt op 18 september jl. had YurtLife een prijsvraag: Is avocado groente of fruit? Het juiste antwoord is: FRUIT! In dit magazine kun je meer lezen bijzondere voedzame vrucht.

Yurtlife heeft uit de deelnemers een drietal winaars getrokken: zij ontvangen een gratis voedingsanalyse door onze voedingsdeskundige & diëtiste Kristel van der Swelm. In deze analyse kijkt Kristel naar je voedingspatroon en geeft een aantal adviezen hoe je deze kunt verbeteren en beantwoordt eventuele vragen die je hebt. Een dergelijke professionele voedignsanalyse is voor iedereen bijzonder nuttig!

De 3 winnaars zijn:

Evi Kroneraff
Mevrouw T. Schotman
Mike Epping

Jullie worden binnen enkele dagen gebeld voor het maken van een afspraak!

Welkom bij mijn Mindfull Eten Blog!

Ik ben Corina Arends, één van de twee directeuren van YurtLife. En dit is mijn blog over mijn proces rondom Mindful Eten.

Al zo lang als ik me kan herinneren ben ik “stevig” geweest. Als baby was ik lekker mollig en schattig. Dan een tussentijd van een jaar of 8 van “slankheid”, zie ik op foto’s van mezelf vooral een meisje dat “stevig” was. En vanaf een jaar of 12 ben ik bezig geweest met vele vormen van diëten. Die best hielpen hoor, voor een korte tijd. Afvallen was geen probleem, maar het gewicht eraf houden was toch weer iets anders. En afschuwelijk om langzaam maar zeker al het gewicht weer aan te komen.
Een paar jaar geleden heb ik besloten geen diëten meer te volgen en op zoek te gaan naar een manier van gezond leven die bij mij past. Da’s nog best een flinke zoektocht! Ik lijk het nu gevonden te hebben in Mindful Eten.

Mindful Eten richt de aandacht op het hele proces van het eten – op alle smaken, geuren, gedachten en gevoelens die daarbij bovenkomen. Het eigen lichaam wijst de weg als je wilt uitvinden wat, wanneer en hoeveel je nodig hebt.

Wat me het meest aanspreekt in Mindful Eten is dat wordt teruggegaan naar waarom we eten: als je h0nger hebt, dan eet je. Als je geen honger hebt, eet je niet. Het zou simpel zijn als we zo zouden leven. Het probleem van velen (ook dat van mij!!) is dat we als mens meer impulsen tot onze beschikking hebben dan nodig om te overleven. We vinden voedsel lekker. En we weten vaak niet meer precies wanneer er nou sprake is van fysiologische honger of van een andere soort honger (zoals de bekende honger voortkomend uit emotie). Met Mindful Eten leer je goed te luisteren naar je lichaam en om wat voor honger het nou eigenlijk gaat. Als je weet wat voor honger het is, kun je daar actie op ondernemen. En als het dan echt de honger is om jezelf fysiek te voeden, dan komt de volgende stap: welke voeding vraagt mijn lichaam op dit moment?

Dit is slechts een kleine greep uit waar het bij Mindful Eten om draait. Ik beheers het nog lang niet in al zijn facetten, maar het begin was eenvoudig en ik ben aardig op weg. Ik weeg mezelf niet, omdat het niet gaat om slank zijn. Dat is een hardnekkige oude overtuiging die langzaam maar zeker mag gaan slijten. Door op deze bewuste manier met eten om te (leren) gaan, heb ik in ieder geval niet de verschrikkelijke hang naar alles wat ik niet “mag”: ik mag namelijk alles. Als dat is wat mijn lichaam vraagt….

Ik ga zeker niet zeggen dat het makkelijk is. Het is echt een andere manier van denken, een andere manier van omgaan met eten, met jezelf voeden. En jaren van het overnemen van overtuigingen als “ik moet slank zijn” en “ik moet diëten”, maar vooral het gedachteloos volgen van voorgeschreven menu’s (lekker makkelijk als anderen je vertellen wat je moet eten), voel je je een beetje vogelvrij bij het Mindful Eten! Desalniettemin ga ik de uitdaging met heel mijn hart aan. Het proces zal niet vlekkeloos verlopen, maar wel mindful!

Daarnaast heb ik bewust gekozen voor een heerlijke manier van bewegen: Zumba dansen. En van een manier van bewegen die me tot dusver verschrikkelijk heeft tegengestaan: hardlopen. Ik ben een hardloop cursus gestart om met plezier te leren hardlopen.

De eerste week heb ik me helemaal aan het programma van bewegen gehouden en ik voelde me GEWELDIG! Daarna…nee, de klad kwam er niet in, er waren andere obstakels. Eerst bronchitis (duurt nu al 4 weken, maar…bijna weg hoor!) en nu dat op zijn einde loopt (eindelijk!), lijk ik een scheurtje te hebben opgelopen in mijn bovenbeenspier. Afijn, even niet bewegen op de manier die ik gewild zou hebben. Ik pak het weer op zodra mijn lichaam weer fit en hersteld is. Zucht!

Rugpijn?.